Godło Orła Białego
Szkoła Podstawowa nr 28 w Poznaniu - baner główny
Menu

Patron

    KORNEL MAKUSZYŃSKI (1884-1953) urodził się w Stryju jako syn Edwarda, pułkownika armii austryjackiej i Julii z Ogonowskich.

Gimnazjum im. Długosza ukończył we Lwowie.
W roku 1902 debiutował wierszami zamieszczonymi w dodatku literackim "Słowa Polskiego" redagowanym przez Jana Kasprowicza.
Po ukończeniu Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jana Kazimierza, odbył w latach 1908-1910 studia w Paryżu.
Od czternastego roku życia sam utrzymywał się z korepetycji, potem zaś z pracy dziennikarskiej.
W roku 1910 został recenzentem teatralnym "Słowa Polskiego", po Janie Kasprowiczu.
Pierwszą książkę POŁÓW GWIAZD wydał w roku 1908. Odbył kilka podróży do Włoch w towarzystwie Kasprowicza, Staffa i Orkana.
W roku 1914 po wybuchu I wojny, która zastała go na Litwie, został wywieziony do Rosji. Do Lwowa powrócił w roku 1915 i tu wraz z Jakubem Gliksonem zajął się organizowaniem teatru, obejmując jednocześnie kierownictwo literackie Teatru Miejskiego.
Ponownie został wywieziony do Kijowa jako zakładnik. Tu był kierownikiem Teatru Polskiego Stanisławy Wysockiej i prezesem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich.
 Z końcem 1918 roku zamieszkał w Warszawie, gdzie w latach 1920-1924 był redaktorem literackim i krytykiem teatralnym "Rzeczpospolitej", współpracując jednocześnie jako sprawozdawca teatralny z innymi czasopismami.
W roku 1926 otrzymał państwową nagrodę literacką za PIEŚŃ O OJCZYŹNIE. W roku 1931 Zakopane przyznało mu tytuł Obywatela Honorowego. Od roku 1937 był członkiem Polskiej Akademii Literatury.
Po upadku Powstania Warszawskiego, przebyciu obozu w Pruszkowie i przymusowym pobycie w Opocznie, zamieszkał na stałe w Zakopanem. Aktywnie Uczestniczył w życiu Kulturalnym miasta, szczególną miłością darząc dzieci, z którymi często spotykał się w salach szkolnych lub sanatoryjnych podczas licznych odczytów.
Zmarł 13 lipca 1953 roku w Zakopanem i pochowany został na starym cmentarzu. Dowodem nieustającej pamięci i miłości do pisarza są wiązanki kwiatów i tarcze szkolne składane niemal codziennie na skromnym nagrobku.
 

 

 

Realizacja: E1-Interactive